Het rondje van ...

Maandag 29 juni 2009 Rondje van Stijn de Graaff (baanrecord)!

Maandag 29 juni 2009 heb ik tijdens de clubcompetitie een nieuw baanrecord gelopen. Bas heeft mij daarom gevraagd om mijn ronde hole voor hole toe te lichten.
Ik heb mijn ronde gelopen in gezelschap van Iestegar en Aniel en we zijn begonnen op hole 11.
De laatste twee weken speelde ik iets minder dan de weken daarvoor, dus ik had met mezelf afgesproken dat ik fully-focused deze ronde ging lopen.

HOLE 11
Dit was ook de hole waar de neary stond. Daarom weet ik dat mijn afslag op precies 1,29m achter de vlag tot stilstand was gekomen. Meteen al een birdie kans, in ieder geval een zekere drie. Deze putt was nog behoorlijk lastig, downhill met break, en heb ik gemist waardoor ik met een par begon.

HOLE 12
Naar wat later bleek mijn enige slechte afslag. Ik raakte de mat en de bal was een meter of tien tekort. Mijn chip vanaf daar was iets te fel waardoor ik mezelf een downhill par-putt van een meter of twee over liet. Deze miste ik en de bogey was een feit. Nog steeds niks aan de hand. Positief blijven dacht ik, vooral omdat ik op de hole ervoor de birdie niet had weten te maken.

HOLE 13
Opzich een prima afslag, pin high en zo’n meter of drie rechts van de hole net buiten de green. Deze putt ging er haast in waarna een tip-in genoeg was om weer een par te maken. Een parretje maken na een bogey is altijd goed om goed in de ronde te blijven.

HOLE 14
Deze bal sloeg ik met en hoge balvlucht om wat stop op de bal te krijgen. De green van 14 is namelijk altijd keihard met droog weer en met de pin voorop is het altijd moeilijk om de bal hier bij de pin te krijgen. Tot mijn genoegen lande mijn bal binnen een meter van de pin. Deze putt maakte ik en mijn eerste birdie was binnen.

HOLE 15
Deze hole is altijd lastig, vooral met de pin rechts op de green. Ik zette mijn clubblad helemaal open en de bal kwam een meter achter de pin op de green terecht. Ik liet mezelf dezelfde putt over die ik op 11 had gemist. Een downhiller met break. Maar een birdie op 15 is altijd lekker dus ik was erop gebrand om deze wel te maken en dit gebeurde ook. Birdie nummer twee was binnen en het momentem was daar. Ik beet mezelf vast in de ronde.

HOLE 16
Mijn afslag landde op de green zo’n meter onder de hole. Ideaal want ik had nu een uphill putt. Tot mijn grote verbazing was de bal terug gerold en was tot stilstand gekomen tegen de frinch. Nu had ik ineens een lastige putt. Maar twee keer putten en de par was binnen. Ook prima dacht ik bij mezelf.
HOLE 17
Mijn afslag kwam links op de green terecht met de pin op rechts. Ik zij nog tegen Iestegar dat ik niet veel birdies maakte op 17 omdat ik de bal hier altijd moeilijk dicht bij de pin krijg. Ik had een putt over van een meter of drie en tot mijn verbazing ging deze strak in de hole. Weer een birdie. Een leuk extratje dacht ik.

HOLE 18
Mijn afslag was recht op de pin af maar was een meter of 2 tekort en bleef hangen randje green. Er zat behoorlijk wat break in de putt maar toch wist ik deze putt te maken. Net als op 17 ging ook deze putt zonder twijfel strak de hole in, en dat gaf vertrouwen.

HOLE 1
Een relatief makkelijke baan maar niet altijd een garantie voor een birdie. Mijn bal kwam pin-high een meter of twee rechts van de pin op de green. Een niet al te lange putt maar wel met break en ook deze viel er zomaar in. Weer een birdie.

HOLE 2
Een hole waar ik een wat moeizame relatie mee heb. Tot mijn geluk was mijn afslag goed en lag twee meter onder de hole randje green. Deze putt zette ik iets teveel rechts op en kwam dus ook zo’n 30cm rechts van de hole tot stilstand. Deze tikte ik erin voor een par. Prima resultaat om het momentum aan de gang te houden.

HOLE 3
Mijn bal lande op de green een meter of twee van de pin. Deze putt sloeg ik iets te zacht en bleef op de rand van de hole liggen. Helaas geen birdie maar wel weer een drie.

HOLE 4
Mijn afslag leek iets tekort maar kreeg een goede bounce waardoor hij voor mijn gevoel wel goed moest liggen. Ook de afslag van Aniel was goed en ging recht op de hole af. Toen ik naar de green liep zag ik maar een bal op de green liggen en ik wist dat de bal van Aniel ook goed was dus deze moest al in de cup liggen. En dat was ook zo. Aniel had een hole in one gemaakt. Mijn bal lag een meter of twee van de hole en net als op 15 wou ik deze putt maken. De bal ging recht op de hole af maar bleef wederom er net voor stil liggen. Weer geen birdie, maar goed wel een par. Positief blijven dacht ik, het kan nog steeds, een rondje in de 40 spelen.

HOLE 5
Ik raakte de bal weer lekker en deze kwam zo’n metertje achter de pin terecht. Weer een downhill putt, maar dit keer zonder break. Deze wou ik heel graag maken nadat ik net twee putts had gemist en gelukkig viel deze. Weer een birdie.



HOLE 6
Weer een lekkere afslag en mijn bal kwam pin high een centimeter of 40 links van de pin op de green terecht. Deze maakte ik en ik had weer een birdie te pakken. Vanaf dat moment realiseerde ik me dat ik echt een goede ronde aan het lopen was. En eerlijk is eerlijk, de zenuwen namen wel iets toe.

HOLE 7
Even flink uitademen voor de afslag en ook deze bal lande weer op de green. Een meter of vier achter de pin. Dit was nog een lastige putt met veel break. Deze putte ik tot op zo’n tien centimeter van de cup en een par was het resultaat. Weer een hole gehad. Mijn enige doel nu was om in de 40 te blijven.

HOLE 8
Een hole die ik lang niet altijd goed speel maar ik sloeg de bal op een meter of twee van de pin op de green. Ik dacht bij mezelf deze kan ik ook wel maken. Een rechte putt zonder break. Deze putt maakte ik ook en mijn buffer om in de 40 te blijven was weer iets groter geworden.

HOLE 9
Mijn bal was iets te hard en kwam tot rust net buiten de green een meter of vier achter de pin. Mijn intentie was om een par te maken maar tot mijn verbazing ging ook deze putt strak in de hole. Een leuk extratje met nog een hole te gaan.

HOLE 10
Mijn afslag kwam op de green terecht. Pin high een meter of drie rechts ervan. Mijn birdie putt was een centimeter of twintig tekort maar via de zijdeur ging mijn par putt hard in de hole. Lastig om adrenaline de baas te blijven en gelukkig heb ik elke keer mijn rust kunnen vinden deze laatste holes.

Al met al was dit een fantastische ronde. Bijna al mijn afslagen gingen recht op de pin af en lande ook nog eens pin high. Verder was mijn putter hot waardoor ik goed stond te putten. Deze twee factoren zijn mijn ingrediënten geweest voor deze ronde.

Stijn de Graaff


Maandag 1 juni 2009 Rondje van Steven Hissink
Na een heerlijk dagje vrij te zijn geweest op tweede pinksterdag lekker s’avonds een rondje competitie lopen!! Na de gebruikelijke loempia voor het rondje eerst nog even rekken en strekken en eventjes inslaan met Geert voordat het begint.. Yes! Mag weer beginnen op hole 16, net als vorige week toen ik mijn persoonlijk record behaalde! En kijk aan ook nog de altijd gezellige Mark Gilligan!!
Eerste afslag was vrij goed randje green putje erbij en putje erin. Een goed voorteken voor deze ronde.
Hole 17, 18 en hole 1 idem dito, allemaal makkelijke 3tjes. Op hole 2 raakte ik de bal dan toch niet echt lekker en zoals zo vaak kwam ik in de takken waardoor de bal halverwege de fairway landde. Een goede chip naar wederom de rand van de green en een put erbij en erin gaf mij m’n eerste bogey, he balen! Hole 3 wederom een par, en toen kwamen we aan bij de altijd lastige hole 4. Lag ik met inspelen nog binnen een meter, toch sta je nooit zo prettig bij hole 4. Maar goed, ik raakte de bal een beetje op het buitenkant van het blad waardoor je gelijk in de takken zit. De bal remde gigantisch en kwam uiteindelijk net boven de rechter bunker uit. Blijf Blijf Blijf! En gelukkig de bal bleef liggen waardoor ik er met een 3 af kwam. Hole 5, goede afslag, maar weer ging de put er net langs, wederom een 3. Aangekomen bij hole 6 ben ik altijd blij dat ik de vorige holes er goed vanaf heb gebracht met maar 1 boven. En ja wie makkelijk denkt over 6 gaat de fout in, veel te kort afgeslagen en een 4tje maken. Stom! Hole 7, 8 een makkelijk 3tje. Bij hole 9 sloeg ik veels te hard af waardoor de bal achterin de sloot belandde. Mooie chip erheen en weer kom ik weg met een 3! 29 slagen over de eerste 9 holes geeft toch altijd een lekker gevoel. Nu beginnen eigenlijk pas de voor mij makkelijke holes. Hole 10 en 11 had ik een 3. En weer bij hole 12 raak ik de bal niet goed waardoor ik rechts vlakbij het water kom te liggen. Maar goed mijn chips gaan de laatste weken zo lekker dat ik er vol vertrouwen aan ging staan. De chip was inderdaad weer goed en ik kwam binnen een halve meter van de vlag te liggen waardoor ik weer een 3 kon noteren. En toen kwam hole 13, toch wel 1 van de lastige voor mij. Ik sloeg goed af en kwam op anderhalve meter te liggen. Ondertussen waren Geert en Rene klaar met hun ronde, en na even gezellig gepraat te hebben ging ik verder met de put voor birdie. Yes! Eindelijk de eerste birdie van de avond! Hole 14 ook weer een goede afslag en weer een goede putt, de bal maakt nog even een ere rondje en besluit dan om maar in de cup te gaan liggen, weer een birdie! En opeens sta ik weer par naar 17 holes met alleen hole 15 nog te gaan. Aahh nee he ik word weer nerveus voor de goede score en een evenaring van mij persoonlijk record. Ik sta de bal veel te hard over de bomen heen en kom achter de green in het hoge gras te liggen. De eerste chip had ik nodig om uit dat gras te komen, bij de 2e chip kon ik proberen om het balletje dicht bij de vlag te leggen. Dat lukte en zo kwam ik met een 4 weg op de laatste hole. Toch weer lekker en gezellig gespeeld en ook nog een ronde van 55. Heerlijk dit spelletje!


Maandag 20 april 2009 Ronde van Andre Stel

Vorige week in een café in Apeldoorn gaf Marcel Olijhoek mij de Pitch & Putt pas van Bussloo, met de opmerking van Bas (en Marcel) dat ik dit jaar de pas meer dan 1 of 2 keer moest gebruiken. Maandagochtend zagen Marcel en ik elkaar rijden en werd ik hier nog even fijntjes aan herinnerd, ik beloofde dat het goed kwam.
Even een afspraak verzetten van acht naar half negen, moet net passen, aan mn vriendin (Evelien) vragen of ze mee gaat, behalve gezellig, ook handig, dan heb je allebei het eten overgeslagen en kijkt er niemand vreemd op als er s'avonds twee zakken chips door gaan.
Super zonnig weer, lekkere temperatuur, klein stukje (cabrio) rijden, even weer opnieuw voorstellen en afslaan op hole 4. Evelien begon (beginnersge...?) met een par! Marcel en ik besloten dat het geven van tips niet meer nodig was. Zelf een bogey op de eerste, marcel een par en Evelien dus ook. Rustig verder zonder verwachtingen, gaat best lekker, hee een birdie! nou wordt het spannend! Dat "nou wordt het spannend" mag ik nooit meer denken, gelijk een 6 op de volgende hole. Marcel speelt niet meer tegen zichzelf maar verklaart mij tot tegenstander. Ondertussen mn afspraak verzet naar negen uur of naar woensdag, daar moet je dus niet mee bezig zijn! De dubbel bogey kan daar ook vandaan gekomen zijn (iets of iemand moet de schuld krijgen?) Toch tik ik lekker door en eindig op 64.
Het terras op, lekker een roseetje drinken beetje luisteren naar alle verhalen en even wachten op de uitslag. Das mooi, gewonnen met 40 punten (wat was mn handicap eigenlijk?), grote mannen zijn soms net blije dikke baby's!
Half elf, nu moeten we toch echt gaan anders moeten we lopend naar Apeldoorn en dat lijkt me wat te veel humor. Later op de avond zie ik op internet dat ik 5e overall geworden, leuke uitdaging voor dit seizoen.

Marcel, Bas, Pitch & putters, bedankt en tot volgende week.

André Stel & Evelien Veenstra

Donderdag 7 augustus (rondje van Marlies)

Voor vanavond stond de tweede avond van ons thuisblijverstoernooi, wat over 3 avonden gespeeld wordt op het programma. Vorige week stond het chippen centraal, vandaag het putten. Harry ondersteunde bij de flightindeling en het lot bepaalde dat Raf, Peter W en ik samen de baan in mochten. Raf speelt de laatste weken erg goed met rondjes in de competitie van 51 en 52. Over mijn eigen spel ben ik de laatste weekjes ook wel tevreden. Structureel rondjes onder de 60 en evenaring van mijn PR van 57 op de baan van Heerde afgelopen week. Heet ontspannen liepen we over de baan, lol makend, ouwehoeren maar wel serieus met het spelletje bezig zijn. Tot mijn grote verbazing klopte vanavond alles, de afslag liep lekker, mijn puts vielen en waar ik de bal er bij wou chippen vanaf de fairway vielen zowaar birdies. Na 17 holes stond ik op een score van 4 onder par maar moest hole 2 nog spelen en daar heb ik nog wel eens problemen mee. Het enige wat ik dacht, peer die bal niet in het bos maar richting de green en ga voor de 4. Het werd een 4 en een prachtige score van 51. Helaas was deze ronde geen Q-Card, voor mijn handicap domme pech, want die was naar 0.8 gegaan. Helemaal hieper de pieper kwam ik van de baan, zo goed heb ik nog nooit gespeeld. Mijn collega Kim (ook lid van onze baan) een smsje gestuurd om haar te delen in mijn euforie. Ze wenste me een goede nachtrust, maar geloof me echt lekker geslagen heb ik niet, werd keer op keer wakker en het enige waar ik aan kon denken was mijn super ronde van 51.

Maandag 14 juli 2008

Taa-da-da  (een rondje van King)
Maandag 14 juli lekker met Marc een rondje gelopen. Zonder hoge verwachtingen (heb ik nooit), lekker weer (droog en niet te warm) en het voornemen om wat aandacht te besteden aan de zwaai. Begonnen op de lange hole 10 bracht ik de “taa-da-da” in de praktijk, een interessante bewustzijnsoefening (van Timmothy Gallwey) waarbij je bewust moet zijn van drie cruciale momenten in de swing: het hoogste punt van de achterzwaai (taa..), moment van impact (da!) en hoogste punt van de doorzwaai (daa..). Goede rechte afslag, iets te hoog en kort en ik miste net een par, terwijl uit mijn ooghoek ik Kim verderop een wel een mooie chip zag maken: elegante achterzewaai en een beheerste, kordate follow through. Een schoonheid! Volgens mij doet ze het al langer dan vandaag. Op 12 miste ik een makkelijke birdie (70 cm, recht oplopend). Afgeleid door het gejuich ergens op hole 8 (sloeg Martijn weer eens een hole in one? Oh nee, het was een mooie par). Een lastige put van net buiten de green op 17: een korte achterzwaai gevolgd door een ferme tik bracht de bal keurig op de green en (onder goedkeurend knikje van een toeschouwer) viel die in de hole voor een birdie.

Mijn keurige start met evenveel pars als bogeys met daartussen een birdie wordt in de tweede helft gewoon voortgezet. Door een lelijke 6 op hole 4 (wat een mooie chip vanuit het bos had moeten zijn viel iets te hoog uit waardoor de bal de green voorbijvloog) en een slordige 5 op de lastige hole 19 bleef ik boven mijn PR steken. Tussendoor zag ik Iestegar een hole in one op 6 nipt missen (de bal rolde over de hole in plaats erin). Nee, geen vaantje deze keer. Met 61 slagen (op 11 zag ik hem de bal tegen de vlag chippen) had Harrie net iets meer stablefordpunten.

Maandag, 14 juli 2008
Kirsten Bruggink (medewerkster Pitch&Putt Bussloo)
leeftijd: 22
Het weekend is weer af en de maandag is weer begonnen. Er stond een groep geboekt dus rustig was het niet en dan gaat de tijd hard. Voor ik het wist
kwamen de eerste leden al binnen, uiteindelijk waren er 32 ! Ik werd ingedeeld in de flight met Nathalie en we moesten beginnen op hole 18. Ik had een nieuwe putter en dat was wel even wennen. Bij hole 4 sla ik de bal een meter van de putt en dan nog een 3 maken is wel balen en vooral bij hole 19 was het een ramp, ik kwam er gelukkig nog met een 6 vanaf. En dan weer opnieuw concentreren voor de afslag van hole 7, waar ik hem vervolgens in de boom sla. Uiteindelijk na de eerste 9 holes staan Nathalie en ik gelijk met een score van 37. Dan komen de lange holes, die ik zelf prettig vind om te spelen. Met lange afstanden heb ik namelijk geen moeite. Op hole 13 heb ik zelfs een birdie gemaakt. We gingen zelfs zo goed dat we niet eens de kans hebben gehad om onze stomme ballen te lachen. Okay, ik geef toe dat we er niet helemaal onderuit zijn gekomen toen ik bij hole 15 de bal niet meer uit de boom heb zien komen. Uiteindelijk heb ik mijn PR geëvenaard nl. 72. Ik vind het leuk om op maandag mee te spelen, vooral voor de gezelligheid en zo leer ik de leden ook beter kennen, al kan ik niet altijd i.v.m. mijn andere sporten.

Maandag 28 april

Het rondje van Marlies,
Heerlijk het is weer maandagavond, nu regende het behoorlijk en na Overbetuwe en Koekange heb ik tijdens het spelen wel genoeg regen gehad. Maar goed niet getreurd, regenkleding aan en toch een paar balletjes afslaan. Het was weer volle bak vanavond, maar liefst 26 NPPB leden en 2 introducés
Ik trof Stijn en Leen in mijn fligt. Omdat hole 17 eruit lag mochten wij starten op hole 19, niet mijn meest geliefde hole, speel je te kort lig je voor of op het heuveltje, speel je te hard lig je maar zo in het bos. Ik speelde eens tekort en lag aan de verkeerde kant op de heuvel. Was blij met mijn 4.
Vervolgens naar hole 7 waar mijn bal een dikke tak raakte. Ik moest een behoorlijke chip maken om de green te halen, dit lukte en met een 4 kwam ik van 7. Op naar hole 8 die ik eigenlijk steeds leuker vind. Afslag was goed en de eerste par was binnen. Ook hole 9 speelde ik vanavond prima aan en ook hier kwam ik er met een par vanaf. Hé dit gaat lekker voelen. Op hole 10 kreeg mijn bal een nare vervelende stuit mee. Ik moest mijn best doen er een vier te maken, wat gelukkig wel lukte. Hole 11 en 12 liepen goed, 2 x een par. Het vertrouwen groeide. Op hole 13 liet ik een domme put liggen waardoor ik er met een 4 afkwam. Toch teveel met mijn score bezig, los laten Marlies gewoon spelen en niet bezig zijn met andere dingen. Hole 14 blijft op Bussloo altijd een lastige, over de bomen spelen lukt soms, maar meestal niet en als ik de bal laag wil spelen lukt het niet. Gewoon knallen en zien waar de bal terecht komt, niet te geloven pin high net buiten de green, voor par dus die ook pakte. Hole 16 werd een keurige 3, hole 17 lag er uit, dus naar 18 en ook daar speelde ik par. Mijn score over 10 tot en met 18, 30 slagen en daar kan ik blij mee zijn. Op naar hole 1, weer een par, hole 2, weer een par. Hole 3, die speel ik altijd slecht, te kort, teveel naar rechts of naar links of ik knal in het bos. Geconcentreerd bij de afslag, stok naar achteren en knallen, ja hoor op de green voor een birdie die ook maakte. Oef wat gaat dit lekker. Op naar 4, fijn al die bunkers. De middelste bunker ligt er op dit moment dus kom je daar in mag je tijdelijk gratis droppen. Mijn bal knalde op de rechterrand van de bunker, maakte een hupje naar de linkerkant van de bunker en kreeg een opdondertje mee richting de green. Dit moest zeker een drie worden en dat werd het ook. Ik liep op dat moment 3 boven par, met nog 2 holes te gaan. Hole 5 is nu de blaadjes nog niet volop aan de bomen zitten redelijk goed te doen, hoewel, wanneer je een beetje pech hebt sla je de takken uit de bomen. Mijn bal zag kans zonder kleerscheuren op de green te komen en weer mocht ik een par schrijven. Hole 6 leverde geen problemen op en mijn zoveelste par werd bijgeschreven. Een super ronde van 57 wat voor mij een PR is en een verlaging van mijn handicap naar 5.2. Ik heb weer genoten, ook genoten van het spel van Stijn die ook een PR liep en Leen. Mannen bedankt!!

Maandag 21 april

Het rondje van
Naam: Peter-Paul de Jong
Leeftijd: 32 jaren
Lid sinds: Oktober 2007
Streven 2008 : Handicap 0,0
Handicap voor 19:00 uur 21-04-08 : 6,8

Dag des onheil hahaha
Ja wat zal ik er van zeggen, mij werd gevraagd een stukje te schrijven over de competitie avond van 21 April 2008. Nou bij deze dan maar niet met veel vreugde hahaha. Hole 1: Na een mooie (euhmm foute chip) op hole 1 waar ik met Hans begon toch een lekkere Birdie. 1 onder Par nou in ieder geval een begin waar ik mee kon leven, Martijn dacht daar anders over die dacht bij Hole 17 (waar hij samen met Bas begon) ik doe het in 1 slag en ja hoor Hole in One. (op voorhand al vermeld aan mij dat die niet 0,20 cent wou geven voor het varken omdat hij het aanvoelde maar toch deed bedankt voor het biertje Martijn) hahaha vanaf nu zeg ik dus ook niet meer dat ik ga doneren wie weet wat dat me brengt qua score. Ik heb mijn score niet geheel meer in mijn hoofd zitten maar ik doe mijn best om het verloopt van mijn rondes te vertellen. Dus hier komt mijn dag waar ik liever niet meer aan denk. Hole 2: nou niet echt fout maar rechts voor de green even putten en misschien wel 1 onder blijven maar nee hoor 4 slagen, ach nog steeds par. Hole 3: sjanker naar rechts op de fairway van 2 maar je weet het nooit mooie chip op de green en toch met een boogie naar Hole 4. Hole 4: Foute afslag in de het bos achter de green 1 slag nemen en links van de green droppen slag 4 op de green en met een dubbele boogie naar hole 5.
Hole 5: mooie slag links van de green met een par naarHole 6. Hole 6: sjanker naar afslag plaatst 7 en ja hoor mooie chip net over de green en met een boogie naar Hole 7. Hole 7: ging dacht ik wel goed met een boogie of zo (zoals ik zei weet niet alle holes meer). Hole 8: veel te veel naar links maar mooie chip op de green en een par dacht even nu heb ik het weer terug maar nee hoor. Hole 9: Boogie of zo maar toch het gevoel dat het goed komen als ik maar in mijn buffer zit. De tweede 9 holes en 34 score op de eerste 9 Hans mijn mede speler 33 op de eerste 9. Ok daar gaan we dan weer de volgende 9 holes, en met de gedachte dat ik meestal 9 holes goed doe en 9 redelijk met de score van 34 nou dat moet goed komen. (dacht ik) hahaha. Hole 10: Boogie niet verkeerd met mijn afslag moest 70 meter worden gehaald, maar werd bijna Hole in One op 7 hahaha ruim 90 meter 20 meter achter de pin. Super chip ik was echt blij want hij bleef liggen op de green 2 keer putten en ja hoor een boogie op Hole 10 toch lekker. Hole 11: Par, Hole 12: Par, Hole 13: Par, Hole 14: Par, Hole 15: En ja hoor alles ging weer zoals ik het in gedachte had, maar toen hole 15, Hans die met zijn befaamde houten putter lekker onder de bomen door sloeg zag de bal net achter de green terecht zag komen was te vrede. (volgens zijn reactie te zien) Ik natuurlijk over de bomen zoals mij vertelt is, en net achter de heuvel links van de green, mooie chip op de green slechte put en ja hoor nog een slechte put met een dubbele boogie naar Hole 16. Hole 16: waar ik 2 keer achter elkaar een 9 heb geslagen omdat ik zo nodig de bunker moest op zoeken. (Dacht voor mijn slag nu ben je voor mij geen 9 en gewoon lekker op de green). En ja hoor sloeg de bal vol op zijn kop, nee hé niet nu ik nog steeds in mijn buffer zit. Heel vreemd maar de bal kwam op de green remde af en bleef een keer liggen, hahaha ja geluk aan mijn zijde.
En je raad het niet een Birdie op 16 nou dus nu sta ik 2 boven Par op de tweede 9 Holes ( nog steeds in mijn buffer).
Over hole 17 en 18 wil ik niet veel kwijt, want ik ontwijk de bunker van 16 met geluk, allen 17 en 18 hebben ook bunkers (helaas) Nou Ók voor deze ene keer mijn bunker ervaring op 17 en 18. Hole 17: Afslag in de bunker links vooraan, nu een mooie bunkerslag en lekker op de green leggen gewoon een Par en niet moeilijk doen (dacht ik) slag 1 ja meteen uit de bunker, maar ja als je dan slag 3 moet doen van achter de afslag plek van 18 dan ben je niet blij. Toch volle moed tegen Hans zeggen nou let op ik ga voor de boogie slaan, mooie chip richting green alleen op de heuvel rolde teveel door en ja hoor 3 puts nodig voor de hole, waar bijna Martijn dacht die doe ik in 1 slag. 6 slagen genoteerd en nog steeds hopend op dat ik mijn buffer zou blijven. ( hahahaha keep on dreaming)
Hole 18: De laatste hole mijn gedachte lagen bij een Birdie om niet in handicap omhoog te gaan. Ja hoor afslag, en zoals ik vermelde over mijn ervaring in de bunkers op 17 en 18 sla ik ook op 18 weer in de bunker rechts voorin.
1 slag helaas lag er nog steeds in, slag 3 ja lekker uit de bunker, maar ja, de bedoeling is als je hem uit de bunker slaat dat die dan niet achter de green in een andere bunker komt, Ik kan dat dus wel, van bunker naar bunker. Hans wist met zijn aflag ook de achterste bunker te raken en was daar niet blij mee. Ook die bunker verliet ik na 2 slagen.
Maar ja rechts van de green gezien van de afslagplek liggen struiken en ja ook die wist ik te vinden met mijn bal. Slag 7 onmogelijk omdat er een struik in de weg zat, en dus met heeeeeeeel veeeeel geluk op de green, 1 put en ja hij zat dus 8 slagen op het lijstje van mij. Totaal score van 21 April 2008 was dus: 71 dus 17 slagen boven Par met een Handicap van 6,8 niet echt gelukkig kan ik jullie melden. Na de competitie, ben ik een beetje gaan uitwaaien op Bussloo. ( met mijn Driver hahahaha). 5 ballen leren zwemmen in Bussloo en dat voelde goed aan, na mijn zwemles geven kwam ik terug in het clubhuis en kreeg een overweldigend applaus ( waar ik niet op zat te wachten na 71 slagen en 5 zwemlessen) hahahaha maar wel goed bedoeld (hoop ik). Dus jullie zien wel, na mijn competitie dag van 21 April waarbij mijn handicap weer met 0,4 is gestegen naar 7,2 heb ik dus nog 7,2 te gaan voor het einde van het jaar.
Vriendelijke groeten, Peter-Paul de Jong

De vele rondjes van Bas na een paar seizoenen P&P

Pitch&Putt is een ware sport. Het is vaak makkelijk en toch weer moeilijk. Een birdie lopen lukt met grote regelmaat parretjes helemaal. Bogeys zijn niet erg, maar dubbel bogeys en erger komen ook vaak voor. WAAROM ??

Elk jaar probeer ik een of meerdere doelstellingen voor de maandagen te formuleren. In 2006 was het een rondje zonder 5en of erger. In 2007 was het een rondje onder par en dit jaar een negatieve handicap en een rondje met meer dan 4 birdies in 1 ronde. In 2006 en 2007 is het gelukt, maar wat een gevechten zijn dit geweest. Tot 3 keer toe heb ik in 2006 op de laatste hole een dubbel bogey geslagen en de laatste hole was zeker niet de moeilijkste hole van de baan. Maar het werd weer denken aan en voorzichtig spelen i.p.v. lekker onbevangen spelen, bal voor bal en het hoofd leeg. In 2007 ben ik verschillende keren met nog 3 holes te gaan en 2 of 3 onder par lopend gaan denken, maar bij de 5de keer in die positie lukte het eindelijk om de par te breken.

Dit jaar wordt mijn 4de jaar als competitiespeler. In 2004 in Heerde gespeeld en nu 2 jaar hier op Bussloo. Elk jaar wordt je wat vaster en worden je slechte rondes minder slecht. Moet je daarom je doelstellingen naar boven of naar beneden stellen ? Kun je wel beter worden of is het alleen minder slecht ? Als je steeds minder slecht wordt, wordt je beter, maar wordt je dan ook goed ? De echte wil om goed te worden heb ik niet meer, ik zie dit echter wel bij veel van de spelers op de baan. Een uurtje of 10-15 spelen per week. Uiteraard omdat het leuk is, maar ook met de wil om beter te worden. Kun je in het eerste jaar de par dan al breken, kun je in je eerste jaar al een negatieve handicapper worden. Wie is beter: het talent of de werker ? Het Pitch&Putten is leuk en de vragen en de antwoorden aan de bar later nog leuker.

Gisterenavond weer een onvergetelijk moment toegevoegd aan mijn lijstje met mooie momenten. Mijn 4 mooiste Pitch&Putt momenten in willekeurige volgorde:

Rolf Kwant loopt een aantal dagen voor ons toernooi in 2006 de baan te spelen en een vriend van mij is voor de eerste keer op Bussloo. Ik zeg: "loop ff mee want een van de beste spelers van Nederland is nu op baan". Rolf komt juist bij de lastige 8ste hole aan en ik vraag of hij ff wat kan laten zien: "een Hole In One bijvoorbeeld" vraagt Rolf gekscherend en ik zeg:" ach, doe maar". De bal gaat 64 meter recht vooruit met een klein hupje verdwijnt de bal in de hole, WOW. HIO's op bestelling.

Ik mag in 2006 competitie lopen met Yorick Esser. Hij staat al op plus 1 of 2 ofzo en speelt niet echt goed dan slaat hij op de 5de de bal bijna de weg op naast 7. Vanuit het hoge gras chipt hij de bal over een enorme struik er gewoon in ! Wat een shot. Daarna op 6 een parretje en op 7 een HIO en uiteindelijk eindigend op een rondje van 48, wat nog steeds ons baanrecord is. Eén slag veranderde de hele ronde.

Afgelopen seizoen liep ik met Berrie Berends in de competitie. Hij liep weer lekker te spelen tot de 16de hole. De baan was hard en de afslag net iets te ver. Een grote stuiter en weg in de ergste bunker van onze baan. Berrie zegt uitermate cool en berekenend: "die verklaar ik onspeelbaar en slaat opnieuw af". Deze keer was de bal beter en hij mist de bogey put net. Op 17 staat de vlag achter de rechterbunker en is deze mede door de bomen amper aan te vallen, behalve door Berrie en met een HIO staat hij gewoon op par voor deze 2 holes. Lekker als je zo terug kunt slaan.

Gisterenavond mocht ik met Martijn Sueters spelen. Hij had al 4 HIO's geslagen buiten competitie en we mochten op 17 starten. Zijn eerste bal mooi op hoogte en kaarsrecht, 1 hupje en YES. Schitterend om te zien hoe iemand zo uit zijn dak kan gaan. Het rondje na afloop was heerlijk en zijn enthousiasme aanstekelijk. Uiteindelijk liep Martijn een rondje van 62 met 2 6en. Knap. Martijn heeft weliswaar een PR van 55, maar de druk die je jezelf oplegt als je begint met de hole in one moet enorm zijn en om dan niet te bezwijken. Het was weer genieten !

Maandag 14 april 2008

Het rondje van Elio

Nieuwe swing
Zoals sommige van jullie weten ben ik de laatste 3 weken met een nieuwe swing bezig omdat ik gewoon teveel shanks (slice) shots maakte , nu weet ik dat je dat niet in een keer kan doen maar dat je daar wat tijd voor nodig hebt om er weer een routine van te maken (tiger woods had er 2 jaar voor nodig ) maar ik wilde dat natuurlijk even in 3 weken doen , ai !! dat heb ik geweten , ik dacht er te zijn na 2 weken oefenen liep ik met Mark Gilligan zomaar een rondje 56 , mijn PR op Bussloo ik was echt helemaal blij en dacht dat ik er natuurlijk was, maar ik werd zondag voor de competitie even zwaar op de feiten gedrukt naar een rondje shanks (78) voor een scorekaart. Ouw dat doet pijn en daar ging mijn vertrouwen in mijn nieuwe swing .

Maandag de 14de
Om mijn vertrouwen een beetje terug te krijgen ben ik voor de competitie even naar de drivingrange van de Scherpenberg geweest om een emmer ballen weg te slaan . Dat ging best goed maar zoals velen van jullie weten is het heel wat anders dan op de baan staan, je bent toch een stuk meer onspannen als op een echt rondje .

Met een lichte onzekerheid begon ik mijn rondje op Bussloo .
Ik werd ingedeeld met King en wij mochten op 14 beginnen wat ik zelf al prettig vond want 15 , 17 en 18 zijn toch altijd holes die voor mij (zoals Harry zou zeggen ) kuiten bijters kunnen zijn . Dus om die meteen achter de rug te hebben is lekker .

Hole 14 begon ik meteen lekker met een birdy putt van buiten de green van ongeveer 4 meter, nice ! 15 ging rechts over de bomen naast de green op de schuine bank , daar liep ik weg met een 4 (i’m still happy ) nu even 16 ...... shank daar was de eerste en daar ging mijn zekerheid ook meteen mee rechtsaf naar de tee van 15 ,
Hole 17, topte de bal en met veel geluk rolde de bal ter hoogte van de green rechts net niet OB
Maakte daar een suffe chip net randje buiten de green maar putte weer ongeveer 3 meter voor een par . pfffff wat een mazzel .
18 speelde ik in de bunker links maar kwam er gelukkig uit voor een 4 , doordat ik zo gefocusseerd was om geen thanx te slaan gaat alles ook meteen links , dat was dus ook het geval op 1 , maar weer had ik veel geluk en lande de bal op het pad tussen de 2 sloten (waar ik trouwens een abonnement op heb) een goede chip naar de green en weer liep ik weg met een par . hole 2 en 3 gingen redelijk maar mijn confidence was zwaar beneden peil en ik had zeer veel moeite om mij te concentreren op de afslagen (angst voor shanks) op 4 lande ik links van de green in de ruff maar maakte daar slechte chips en putts en daar was de killer qautro bogey.
tot nu toe had ik heelveel mazzel overal, maar weer die hole 4 ( ja het is een echte pittbull).
Tot hole 7 ging het redelijk maar bij hole 8 shank , hole 9 shank en hole 10 shankalank ik heb alleen maar in het middenterrein van deze holes gelegen ( bas ..kan ik de volgende keer een golfcar mee hebben?) wat een drama ik was echt in gevecht met mezelf, na een pitch naar de green van 10 lag ik natuurlijk in de greppel er achter en wilde daar even een takje voor mijn bal weghalen, de bal bewoog natuurlijk ook nog even . Lekker weer een 8 je . King had hier overigens een hele mooie birdy meende ik of was dat op 12?
Wat ik op 11 deed weet ik niet meer maar dat zal niet goed zijn geweest en op 12 topte ik nog even de bal die door de benen van Rob op de afslag van 11 tot stilstand kwam aiaiai !!
Op dit punt van het rondje was het voor mij helemaal gedaan natuurlijk hoewel ik wel altijd positief probeer te zijn zakte de moed tot ergens onder mijn spikes .
Hole 13 de laatste en mijn favoriet mooie uphill green die je lekker aan kan vallen ik verzamelde al mijn fijne gedachten aan deze hole en dacht terug aan dat rondje 56 van een paar dagen geleden
lijnde mijn bal en lichaam op naar de vlag ........onspannen grip ..... kin omhoog..... rustige backswing ...linker arm recht........spanning opbouwen in rechterbeen.......oog op de bal......Klets ! Mooie release heupen richting vlag ........aahhhhhhhh je weet gewoon op het moment van impact of het goed is of niet, dit was heerlijk, 3 meter van de vlag op de green, par en een hele grote smile op mijn face .Gelukkig ik kan het nog... wat is dit toch een vet spel!
Met een 73 terug naar het clubhuis .Benieuwd wat de anderen allemaal gespeeld hebben.

Het rondje van Harm Catsburg,

Ga ik wel ga ik niet, het weer was goed met een temperatuur van rond de 10 graden, maar met mijn ogen was het helemaal niets, ik heb sinds het nacht toornooi last van een lastige oogontsteking. Maar eenmaal weer in het clubhonk begon het toch weer te kriebelen en had ik er weer zin in.
Mijn voornemen was om mij nu eindelijk eens te houden aan de aanwijzingen die ik het afgelopen jaar van diverse evaren spelers heb gekregen o.a blijf naar de bal kijken bij de afslag,maar ja je wil wel maar doet het niet.
Bij de flightindeling werd ik aan Leen gekoppeld en onze afslag was op hole negen. Niet te geloven maar het werd een 4, en de volgende 3 holes allemaal vieren toen kwam er een vijfje bij maar bij de volgende hole werd dit gecorrigeerd door een 3 dus nog steeds een gemiddelde over de eerste 9 holes van 4, nog nooit zo goed begonen maar ja dan wil je het te goed doen dus volgde er weer een paar vijfjes maar voor mijn doen een knappe ronde tot zover. Helaas moest ik die vervelende hole vier nog spelen en wat normaal redelijk gaat werd hier een sof een 8 en daar ging mijn ronde van 73 maar uiteindelijk kwam ik binnen met 77 wat voor mij een knap resultaat was.Ook mijn flightgenoot liep een goede ronde van 75
Uiteindelijk resulteerde mijn ronde tot het zo fel begeerde vaantje, wat bij mijn vrouw de opmerking ontlokte het wordt nog wel eens wat. Al met al een heerlijke avond afgezien van de oogontsteking en om met Bas te spreken volgende keer met een ooglapje.

Maandag 27 augustus

Het rondje van Hans Gräler,

Begin augustus werd ik uitgenodigd door Bas en Nathalie of ik ook bij hen op de competitie avond kon komen spelen. Dit was op 27 augustus en op die datum was het precies 2 jaar geleden dat de Pitch&Putt baan in Bussloo werd geopend. Zij wilden dit graag vieren met de competitiespelers van Pitch&Putt Bussloo. Uiteraard wilde ik graag komen en vind ik het leuk om te spelen op andere banen, echter moet ik wel bekennen dat het daar niet vaak van komt. Elk jaar neem ik mij voor dat ik op een aantal Pitch&Putt banen op de competitieavond wil meespelen. Na de competitieavond in Bussloo heeft dat mijn voornemen alleen maar versterkt. En dat zeg ik niet alleen maar omdat het buffet zo goed geregeld was want het gaat natuurlijk om het Pitch&Putten. Ik werd ingedeeld in de flight met Anja Keur en Kirsten twee heel gezellige dames, bovendien hadden we ook nog prima weer dus er stond ons niets in de weg om er een leuke avond van te maken. De sfeer was heel relaxed en ik was ook niet bezig met mijn score tot ik op een bepaald moment iets had van; ik loop best lekker te ballen. Funest want na 10 of 11 holes liep ik 1 onder par en dacht nu moet ik wel serieus doorspelen wat resulteerde dat ik een aantal vieren achter elkaar speelde en mijn pr er niet meer in zat. Desondanks was ik zeer tevreden want ik liep mijn handicap en dat niet op je thuisbaan dan mag je niet zeuren. De hoofdprijs ging naar Nathalie voor het eerst wat dat betreft kon de timing niet beter. Ik heb een heel leuke avond gehad natuurlijk ook door het optreden van Paul Martin maar met name door de competitiespelers van Pitch&Putt Bussloo
Ik wens een ieder nog veel golf plezier en nogmaals bedankt voor de leuke avond

Maandag 13 augustus

Het rondje van Peter W.

Zo, na twee weekjes vakantie op Ameland (toch nog wel redelijk weer gehad) weer lekker een competitieavond, na een slechte dag gisteren op het HC toernooi in Diepenheim waar de hcp van 8,6 naar 11 is gesprongen. Een goede opkomst vanavond 31 spelers inclusief 2 nieuwe leden dat is altijd leuk. Na lootjes te hebben getrokken blijkt dat mijn flight genoot Klaas is en we beginnen moeten op hole 7, wel direct een lastige.Vol goede moed sla ik af, rechtsaf onder de grote boom (o nee het wordt toch niet zo'n avond) ik kan hem nog wel vrij gemakkelijk door de takken de fairway op chippen het wordt uiteindelijk een vijfje. Op naar hole 8, goeie afslag alleen stuitert de bal niet echt de richting op die ik wil (de tweede op rij)  maar ik kan er nog met een viertje vanaf komen. Hole 9 dan maar, goede afslag op de green en ik maak een Birdie, Yes da's goed voor het zelfvertrouwen. Hole10: kom maar op. Klaar maken voor de afslag....afslaan....net als ik met m'n club de swing naar de bal maak beweegt de bal en gaat als een streep 15 meter verderop het hoge gras in. Ik besluit om opnieuw af te slaan en dan maar een strafslag te pakken. Ik loop op deze hole een 6 zonde van m'n birdie daarnet. Op 11 loop ik een par, 12 dan dat is weer een Birdie (volgens mij de eerste keer dat ik er 2 op een avond heb) Eigenlijk wel zonde van mijn scores op 7 en 10. Dan krijgen we 13, de laatste tijd is het water daar niet een echte vriend, NIET AAN DENKEN,NIET AAN DENKEN.......het wordt een par, net zoals 14. Wat ga ik doen op 15 er overheen of er onderdoor........ehhh het laatste maar, de afslag komt op de green en ik maak mijn derde birdie!! 16 wordt een 4 door een te korte putt. Bij 17 komt de bal vervelend in de bunker te liggen wat ik moet bekopen met een vijf. 18 wordt een par zo ook 1-2 en 3. Bij 3 trouwens een gelukkige putt van buiten de green. Hole 4 kan ik afdoen met een 4. Hole 5 ligt eruit dus op naar 6, ook dat wordt een 4. Dan de laatste hole 19. De bal komt na de afslag 6cm rechts naast de vlag, geen hole in one, maar wel m'n vierde BIRDIE!!!!! Snel alles optellen, ik kom op 61 uit, evenaring van mijn PR. Ook mijn flight genoot loopt supergoed met een rondje 70 pakt hij vanavond het vaantje mee. Goed gedaan Klaas. En wat mij betreft..............was het maar weer maandag 18.45 uur.

Maandag 6 augustus

Het rondje van Marian

Vol verwachting toog ik afgelopen maandag naar Bussloo. De week ervoor had ik veel op de baan gestaan, drie Q-cards gelopen met wisselende uitslagen, variërend met rondjes van 68 tot 83. Zou het vele spelen zijn vruchten afwerpen? Nou maar niet te veel aan uitslagen, stablefordpunten en wat dies meer zij denken. Volgens de geleerden is denken funest bij P&P.

Na het trekken van een lootje, mag ik starten op hole 13. Mijn flightgenoot is niemand minder dan Bernhard. In het tafeltennis geldt vaak dat je je als minder begenadigde speler optrekt aan een betere. Eens kijken of dat vanavond ook voor dit balspelletje opgaat.
Na een rampzalige afslag, die ver afzwaait naar links en in het bos op een onmogelijke plek terechtkomt, mag ik voor deze eerste hole een 7 noteren. Dat is flink balen, maar ik wil me er niet door af laten leiden en concentreer me op de afslag bij 14. Dat is beter, redelijk recht op de vlag af, maar de green is hard en de bal stuitert ver door. Het chippen gaat goed en een putt doet het balletje in de cup vallen.

Bij hole 15 pas ik mijn nieuwe tactiek toe. Bal vanaf de mat chippen met een gesloten club. Helaas niet - zoals de afgelopen tijd - op of vlak bij de green. Vervolgens vliegt de bal met een te harde chip naar de andere kant van de green. Het wordt uiteindelijk een 5-je.
Holes 16 en 17 speel ik par. Hoewel de ballen niet op de green belanden, gaan mijn chippies goed en lukt het putten ook. Dat gebeurt me niet elke keer.

Hole 18: een horror-hole. Hier belandt de bal vaak links van de green in het bos of ook nog wel eens ‘out-of-bounce’. Maar niet vanavond, de bal komt weliswaar wel achter de green terecht, maar niet rampzalig. Met een viertje ben ik niet ontevreden.
Hole 1, 2 en 3 weer allemaal parretjes. Ik ben helemaal in m’n hum. Bij hole 2 nog even staan wachten totdat een stoet, bestaande uit een amazone, een bestuurster van een snorscooter en een paardenspan voorbij getrokken is. Dit om te voorkomen dat ik afgeleid word en ik de bal out of bounce in de richting van de paarden mep.

Hole 4: ook zoiets, toen ik een paar maanden geleden me in dit spelletje ging verdiepen, sloeg ik hier altijd te hard naar links of recht vooruit het bos in. Maar die drie bunkers, deerden me niet. Helaas was dat de laatste weken niet meer het geval. Nou goed concentreren en slaan maar. Hup, de lucht in en … gelukkig over de bunker, maar ook over de green. Twee chippies nodig en een putt.
Hole 5 ligt eruit. Hole 6 na lange tijd er weer in. Een boogie (een term die ik van Bernhard leer), helemaal niet verkeerd. Dan hole 19 in plaats van hole 5. De bal stuit boven op de heuvel en rolt lekker nog wat door. Wederom een 3.

Hole 7: de hole waar ik op een clubteamavond enige tijd geleden per ongeluk een hole-in-one sloeg, maar wat ik eigenlijk een onmogelijke hole vind. De bal is daar al eens links van de weg terechtgekomen, waarbij een passerende automobilist de schrik van zijn leven kreeg. Dit keer toucheert de bal bij de afslag wat blaadjes van de boom en komt een eind voor de green te liggen. Maar sinds Mark mij getipt heeft over hoe te chippen, ben ik daar niet zo bang meer voor. En wederom lukt het me om par te spelen. Ik begin me af te vragen: ‘wanneer komt de omslag. Nee, Marian niet doen, niet gaan denken, gewoon lekker blijven spelen’, flitst het allemaal door me heen. En dat werkt kennelijk.
Hole 8 en 9 beide goed voor elk vier slagen.

Hole 10: ook zo’n lastige. De laatste keren vlogen ze of het water in, of links van de green of véél te kort, kortom allesbehalve in de buurt van de green. Dit keer belandt de bal vlakbij of misschien zelfs wel op de green. Bij het schrijven van dit epistel ben ik hier even het spoor bijster. Maar wat het ook was, de afstand naar de vlag werd in 1x overbrugd met een – al zeg ik het zelf – prachtige put, mijn eerste birdie vanavond en ik sta te kicken op de baan. (Hoezo maar een beetje fanatiek?)
Nog maar 2 holes te gaan. ‘Hè, nou al?’ Ja, ja time flies when you’re having fun, zeggen ze wel eens.

Hole 11: ‘Niet te hard slaan, anders kom ik daar weer in het bos.’ Tja, wat was nou ook al weer het credo: niet denken! De bal belandt aan de overkant van het permanente water op de rand en rolt terug. Pff net niet in het water. Terwijl Bernhard en ik naar de ballen lopen, zegt Bernhard terloops tegen me: ‘Je hebt geluk dat de bal niet binnen de paaltjes ligt, want dan mag je niet grounden. Ik kijk hem wazig aan en vraag hem wat hij bedoelt. Hij legt vervolgens uit dat wanneer de bal bij permanent water binnen de paaltjes ligt, je niet eerst het gras mag raken met de club, want dan heb je een strafslag. Dus vergelijkbaar met de bal uit de bunker spelen. Dat was de eerste keer dat ik dit hoorde. Maar goed, verder niet bij nadenken, concentreren op het spel en dat resulteert in een viertje. (Later op de avond bij het evalueren vraag ik of Marlies de regel van het grounden kent. Het zegt haar niets, terwijl ze toch nog niet zo lang geleden haar GVB heeft gehaald. In het Pitch&Putt ‘regels en etiquette-boekje’ kunnen we er ook niets over vinden.)

Hole 12: O ja, dat is die met de lastige green. Bernhard beurt me op door te zeggen dat de vlag vanavond gunstig is gestoken. En met een voor mij prachtige vier op deze laatste green, heb ik voor mijn gevoel een superronde gelopen. Dat blijkt even later juist te zijn, want bij het optellen van de scores kom ik uit op 66 slagen. Nog nooit zo goed gelopen, nu maar hopen op vormbehoud :-) 

Maandag 23 Juli

Nog een rondje van Leo

’t Is regenachtig weer, niet erg opwekkend en zonder hoge verwachtingen ga ik toch naar de baan. ’t Lot koppelt me deze keer aan Raf en opnieuw beginnen op hole 14. M’n afslag gaat in perfecte richting ruim over ’t tijdelijk water, maar helaas ook over de green in ’t hoge gras. Pitch mislukt, maar de bal is wel net uit het hoge gras en met 2 putts heb ik ‘t 1e 4tje. Raf begint gelijk maar met een birdie, ik ben dus weer in goed gezelschap. Hole 15 gaat net als vorige keer, een 5, en een par voor Raf. Hole 16 levert geen probleem: beiden een par. Hole 17 valt tegen: Raf slaat de bal in de rechter bunker en ik sla te veel naar links, bijna op de fairway van hole 1. En, ja hoor, m’n pitch brengt de bal alsnog in de linker bunker, bij de 2e poging heb ik ‘m eruit en op de rand van de green, en 2 putts brengen me op een 6. Wordt ’t toch weer zo’n avond? Ook bij Raf gaat ’t niet van een leien dakje: een 5. Hole 18 dan maar. Rafs bal valt precies in de bunker, de mijne heeft perfecte lengte, maar verkeerde richting en komt links aan de rand van ’t bos. M’n pitch lukt deze keer bovenmatig en met een korte putt heb ik m’n 2e par. Raf heeft botte pech --voorlaatste putt legt de bal op 2 cm van de hole-- en komt op een 5.

Op hole 1 komen onze afslagen redelijk terecht, er is een goede kans op birdies, maar putten in ’t natte gras gaat wat minder: een par voor Raf en een 4tje voor mij. Op hole 2 een 4tje voor Raf, maar bij mij gaat ’t mis. Ik begin weer met in ’t bos te slaan en vervolg met een soort zigzag over de baan naar de vlag en een 6 zes valt dan nog mee. Het gaat weer regenen, Raf sluit z’n jas, doet z’n capuchon op en er loopt nu een soort Marsmannetje naast me. Ietwat somber begin ik aan hole 3. Die loopt echter netjes, een 4tje. ’t Zit Raf wat tegen, hij maakt een 5. Oh jee, nu komt hole 4: boven op een heuveltje en venijnige bunkers. Maar zie, ons beider afslagen landen op de green --pitchmarks herstellen! -- en we eindigen beiden met een par. Zit er vanavond dan toch nog wat voor me in?

Wat er op hole 5 gebeurt zal ik niet gauw vergeten. Rafs bal schiet onvolgbaar en dus onvindbaar rechts het bos in. Ik sla af en kom zowaar in één keer op de green. Raf slaat opnieuw af, nu links het bos in, de bal komt op een nare plek, maar is wel te spelen. Raf haalt uit, de bal is inderdaad weg (en onvindbaar), maar Rafs club raakt in de nazwaai een boom en breekt doormidden! Gelukkig spelen we geen echt toernooi en een klein kwartiertje later --drie flights passeren ons intussen-- kunnen we verder spelen. Na veel gedoe komt Raf op een verschrikkelijke 8, ik houd ’t op een 4tje.

Opgewekt grappen makend lopen we naar hole 19 en maken daar beiden een par. Hole 7 gaat voor mij goed, alweer een par, Raf heeft weer pech en komt op een 5. Hup de weg over en naar hole 8. Daar gebeurt niets bijzonders, beiden een 4. Hole 9 gaat voor Raf gesmeerd: weer een par, maar m’n afslag mist zowel richting als afstand en de bal komt in ’t heel hoge gras rechts. Een joekel van een pitch brengt de bal helemaal links in onslaanbare positie. Droppen dus maar, en nog drie maal beroerd pitchen brengt de bal bijna op de green. Dan toch wat geluk: de zeer lange put gaat er in één keer in, maar ja, dat is wel een 7. Hole 10 gaat voor ons beiden niet best, weliswaar niet in ’t water maar toch allebei een 5.

Bijna iedereen is inmiddels binnen, ’t houdt op met zachtjes te regenen, ik heb nog nauwelijks een droog stukje stof om m’n bril zo af en toe droog te maken en wij hebben nog 3 holes te gaan. Net als vorige week gaat hole 11 prima, beiden een par. Hole 12 brengt Raf een 4tje, maar ik ga erg goed: de afslag brengt de bal op de rand van de green en een rake putt over dik 10 meter betekent een birdie. Ik begin te beseffen dat ’t vanavond nog zo slecht niet gaat, nu alleen hole 13 nog even..... Dat valt tegen, m’n afslag gaat recht over de vlag in de bosrand en m’n 1e pitch gaat mis: bal maar net uit ’t hoge gras. Dan maar verder met de putter, maar met een 5 moet ik maar genoegen nemen. Raf doet ’t beter en komt op een 4. We besluiten de regen te verlaten en in ’t clubhuis de scores uit te werken. Tot onze verbazing zien we in ’t halfduister een andere flight vlak voor ons naar binnen gaan, we waren kennelijk niet de enigen met wat vertraging. Aan de bar verrichten we het rekenwerk, rondje van 70 voor Raf --beneden z’n stand, maar: zie het verhaal over hole 5-- en 74 voor mij, zowaar een verbetering van m’n PR met 3 slagen.

Maandag 16 juli

Het rondje van Leo

’t Weer is redelijk en opgewekt rijdt ik naar Bussloo. De laatste keren is ’t me gelukt om min of meer regelmatig onder de 80 te komen en daarmee m’n eerste doel voor dit seizoen te bereiken. Het tweede doel is om tegen het eind van het seizoen tussen de 70 en 75 te komen, dus aan ’t werk dan maar. Marcel is mijn flightgenoot en opgewekt beginnen we op hole 14, zou ook voor mij niet te moeilijk moeten zijn. Ik kijk hoe Marcel heel mooi afslaat --er zal weer een pitchmark weggewerkt moeten worden-- maar sla zelf te ver, net in ’t bos achter de green. Dat wordt klungelen om alsnog op de green te komen: eerste pitch in ’t hoge gras mislukt en met de tweede net op de green, met een lange putt en dan een heel korte heb ik een 5. Intussen heeft Marcel direct z’n eerste par. Nou ja, geen man overboord en op naar hole 15 met de vlag recht achter de twee bomen. Ik blijf proberen door de bomen heen te slaan, er overheen ligt vooralsnog ver boven m’n macht. Nou, de bal raakt een stevige tak in de tweede boom en komt naast de eerste boom terecht. Maar na twee maal pitchen en twee putts is opnieuw een 5 gebakken. Marcel doet er maar eentje minder over en, och, verschil moet er tenslotte zijn! Nu komen holes 16, 17 en 18, Marcel maakt 3,4, 4 en ik op allemaal een 4. Hoera, het lijkt beter te gaan. Op hole 1 (voor Marcel z’n derde par) belandt m’n bal in de sloot aan de linkerkant (zal wel weer te vroeg opgekeken hebben), prachtige pitch op de green, maar dan lukt ’t putten weer niet, weer een 5. Goed, de eerste 6 holes gehad, nu moet ’t dus volgens Berrie beter gaan. Maar op hole 2 slaat het noodlot toe: bal fluit rechts het bos in en is onvindbaar, dus opnieuw afslaan en, ja hoor, weer ’t bos in maar wel terug te vinden. Tussen de bomen door wel op de fairway maar de vlag is nog steeds een eind weg. Desondanks is de pitch veel te hard, nog eentje op om de green te komen. Lange putt gaat echt prachtig, bal blijft 5 cm voor de hole liggen, tikje erin, maar oei, dat is wel een 8, tegen een 4tje voor Marcel. Hole 3 gaat min of meer probleemloos, birdie voor Marcel en een 4tje voor mij. Op naar hole 4, de moeilijkste. Als ik daar een beetje doorheen rol, dan valt de schade vanavond misschien nog mee. Maar ik rol er niet doorheen, integendeel. Afslag gaat weer rechts ’t bos in, dat wordt met een prachtige pitch gered alleen komt die precies in een bunker. Vooruit dan maar, bunkerslagen moet ik toch ook leren en na de 4de poging komt de bal voorbij de vlag op ’t randje van de green. Twee putts nodig en dus weer een 8! Marcel is tevreden met z’n 4tje. Hole 5 verloopt min of meer pijnloos, allebei een 4tje. Hole 6 gaat ook niet, tegenover Marcels 4de par zet ik een 6. Neen, ’t is kennelijk m’n avond (nog) niet. Dat blijkt ook op holes 7 en 8 waar ik tweemaal een 7 haal, de details zal ik jullie besparen. Er is eigenlijk niets meer te redden, dus onbekommerd op naar hole 9. De afslag zeilt in perfecte richting, over de bunker en blijft op de green. Twee putts en heb ik zowaar een par. De par-putt van Marcel valt net niet. We klimmen de bult op voor hole 10. Oei, m’n afslag gaat helemaal mis en de bal komt bijna op de green van hole 9, niet direct de juiste manier om ’t water te ontwijken. Met een lange pitch zomaar in een keer naar de juiste green, maar dan heb ik 3 putts nodig. Marcel doet ’t veel beter en maakt z’n 1e birdie. Hole 11, nog een keer over ’t water. Marcels afslag brengt de bal op minder dan een meter links naast de vlag en -hoera- mijn bal volgt de zijne en komt op minder dan een meter rechts van de vlag. Even zijn we allebei onbescheiden en maken ons genoegen (te) luid duidelijk en vervolgens maken we beiden een birdie, pffff, dat geeft weer moed! Hole 12 loopt netjes: opnieuw een birdie voor Marcel, voor mij een regulier 4tje. Onze laatste hole is 13 en die ronden we allebei soepeltjes met een par af. Marcel heeft netjes een rondje 61. Mijn rondje van 88 is “niet om over naar huis te schrijven”, maar ik heb Marlies en Bas nu eenmaal beloofd deze keer voor “het rondje van ...” te zorgen, vandaar toch bovenstaand verhaal. Met ’t idee dat de volgende week vast wel beter zal gaan (althans: vast niet slechter), beloof ik ook dan een stukje voor die rubriek te schrijven. Vandaar:

Maandag 9 juli

Het rondje van Martijn

Yes, het is weer maandag, vanavond weer lekker een rondje lopen! Met die gedachte werd ik wakker. Eerst nog ‘even’ werken en uitkijken naar de avond. Dat even werd wat later omdat het erg druk is op het werk. Later dan normaal kom ik aan op Bussloo om eerst de gebruikelijke maaltijd te nuttigen. Mijn pitch & putt maaltijd bestaat op de maandagavond uit een heerlijk broodje bapao. Hierna even lekker wat holes vast oefenen voordat we echt gaan beginnen.

De helft van de greens zijn geprikt, wat de greens toch weer wat anders maakt dan normaal. Hierdoor is elke hole anders wat het toch wat lastiger maakt. Na wat holes geslagen te hebben wat op zich lekker ging, gemeld voor de competitie en geld in het varken gedaan. Wat zou het toch mooi zijn als ik dat varken eens mocht slachten dacht ik nog…

Toen begon de competitieavond. Uit de mand een holenummer trekken en dan maar kijken met wie je mag lopen. Vorige week samen met Leo een goede ronde gelopen van 60. Dit keer mocht ik weer met Leo lopen. We beginnen op hole 3.

Een goed begin is het halve werk zeggen ze meestal. Nou, dat was bij mij niet het geval… Ik begon met minder goede afslag op 3, de bal kwam te ver naar links en in het half hoge gras terecht. Ik chipte de bal uit het gras, maar veel te kort, resultaat: een 4. Hierna al hole 4, de hole waar ik het meest moeite mee heb. Vanuit het ‘bos’ raak ik meestal een tak en komt de bal nog voor de 3 moeilijkste bunkers te liggen. Nu sla ik de bal echter niet tegen een tak en stuitert deze via de green in de bosrand. Van hieruit moeilijk chippen dus kom ook hier op een 4 uit. Daar ben ik wel erg blij mee! Hierna weer een 4, net als vorige week begonnen met 3x een 4. Hole 6 ligt eruit, hiervoor hole 19 in de plaats. Een leuke hole waarbij je alleen de bovenkant van de vlag ziet staan. Ik kom op de green en heb mijn eerste birdie te pakken! Yes!

Hierna een mooie afslag op 7, hoog over de bomen en op de green. Helaas is de bal net te kort voor een 2e birdie. Wel een mooie 3. Hole 8 en 9 wederom een 3. Tussendoor tel ik nooit, maar ik weet dat het redelijk lekker loopt. Met 2 boven par over de eerste 9 niet ontevreden.

Nu de laatste 9. Op 10 een mooie rechte afslag, de bal komt op de green en daar is mijn 2e birdie! Op 11 een mooie afslag over het water en vlakbij de green. Een mooie 3.
Nu hole 12, lastige green, als de bal er maar niet overheen gaat dacht ik nog. Een mooie afslag recht op de vlag af, hij rolt richting de vlag… en……….. het scheelt een haartje of hij raakte de pin, nu ging de bal net langs de pin en bleef op 40 cm liggen. Met als resultaat een 3e birdie! Op 13 weer een 3 met weer een put die net te kort is. Op 14 komt de bal net over de sloot. Te kort gechipt en nog 2 puts nodig. Omdat er een flight van 3 voor ons loopt en Bas weer op ons inloopt, vraagt Bas of wij op 17 verder willen gaan. Op 17 probeer ik eens vanaf een teetje af te slaan ipv het rubber. De bomen komen nu wel erg dicht op de baan te staan. Ik kom nu ruim langs de bomen en net buiten de green aan de linkerkant terecht. Met een put die nu eens niet te kort was maar eerder aan de harde kant, viel de bal toch in de hole doordat deze recht tegen de pin kwam. Birdie nummer 4! Op 18 de bal op de green, een mooie 3. Nu de laatste 2 holes die we overgeslagen hebben. 15 en 16. 15 blijft altijd lastig over de 2 hoge bomen heen.
De bal komt ook niet over de bomen, maar gaat door de toppen heen en komt green. De put valt net niet, maar met een 3 ben ik erg blij! Op 16 een veel te korte maar veilige afslag (nadat ik voor de ladder tegen Berrie in de bunker terecht kwam. Dat kon natuurlijk mijn mooie ronde goed verstoren) een put die nog te kort is maar dat 3 tje maken we even dacht ik. De bal lag op +- 60 cm van de hole. Helaas miste ik jammerlijk! Een duur foutje wat dus een 4 oplevert. Leo had mijn score al geteld en kwam uit op een nieuw persoonlijk record voor mij van 55! Een geweldige ronde dus. Na de invoer van de scores eindelijk het vaantje verdient met een handicap daling van 2.4 naar een nieuwe handicap van 4.6. Dat zal aankomende maandag dus erg moeilijk worden om dit vast te houden… Op naar maandag, ik kijk er weer naar uit!

Maandag 4 juni

Het rondje van Bas

Het is een relaxte maandag. Nathalie had mij een dag vrijgegeven en de avond ervoor was erg gezellig geweest. Lekker wat tennis gekeken op tv en wat boodschappen gedaan. Er is geen betere voorbereiding op een mooie clubavond met een temperatuurtje van 22 graden en een vers gemaaide baan. Als ik aan kom zie ik Marlies druk bezig met de inschrijvingen. Vanavond weer een nieuw lid, Paul Martin een Ierse vriend van Mark, Marlies vraagt of ik met hem wil lopen. Dat lijkt mij voortreffelijk.

De clubavond is voor Nathalie en mij altijd belangrijk. We proberen deze altijd te lopen. Vroeger toen wij nog spelers waren liepen wij soms wel 3 keer of vaker, nu alleen de maandagavond. Je houdt feeling met de baan, controleert meteen hoe deze erbij ligt. Ff stoom af blazen na weer een druk weekend, heerlijk.

Ik mag vrijwel altijd op hole 1 starten om als eerste terug te zijn en alles klaar te kunnen zetten voor de borrel na afloop en dat mag deze avond ook. Hole 1 is ondanks dat ik hier erg vaak de instructie op doe toch altijd een testcase. Deze keer gaat het goed en met een mooie put van 2 meter een eerste birdie. Hole 2 altijd lastig, maar ik lig 3 meter van de pin en de birdie doet het net niet. Op 3 land de bal vlak voor de green en rolt richting hole. Weer een birdie. Hole 4 is mijn probleemhole en ik kom over de bunkers maar mijn approach is net niet goed genoeg en de putt ook niet. Goed nog steeds min 1 na 4 holes, dit gaat lekker. Hole 5 gaat helemaal goed, hoog over de bomen en dood op de green, putje valt en een lekker gevoel. 6 wil ik nog wel eens verpesten, maar nu alleen iets tekort om een echte birdiekans te hebben. 7 is wel weer lekker. Vaak als ik 5 goed raak, gaat 7 ook goed. Zelfde hoogte en eigenlijk ook afstand. Ik realiseer mij dat ik 4 birdies heb een evenaring van mijn PR. De weg oversteken en dan komt 8. Na de afslag is het werken voor par en dat mislukt. Op 9 staat de vlag rechts, ik ben wat zenuwachtig geworden van mijn spel en speel deze maar safe aan aan. De put van 3 meter valt net niet, maar 25 na 9 is lekker en mijn beste holes komen nog.
10 is een grote afstand, en de bal valt iets links van de green. Dan een up- en downhill put die niet valt en dan een putt van anderhalve meter die net niet valt. 11 en 12 zijn altijd lekkere holes en nu op beide geen problemen maar ook geen echte birdiekansen. Op 13 beginnen de donkere wolken samen te pakken. Ik kom niet goed onder de bal door en heb nog geluk dat de bal stopt voor de sloot. Een put van 15 meter is lastig en ik kom 3 meter tekort en weer een bogey helaas. Goed nog altijd par, denk ik. Dit was de fout ! Denken is streng verboden bij Pitch&Putt. Net als op je scorebriefje kijken. Op 14 ga ik meekijken en een dubbelbogey is het gevolg. Op 15 een 5 op 16 en 17 werken voor een bogey en als dieptepunt een 8 (!) op 18 met 2 ballen het bos in. Rondje 65. Hoe kan dit toch. Zo goed beginnen en dan zo eindigen. Vaker heb ik last gehad van slechte scores na een start met een birdie. Ik begin liever met een bogey, denk ik wel eens. Maar waarom is het zo moeilijk om alle 18 holes goed uit te spelen. Is het stress ? Nee, want ik wil eigenlijk niet eens winnen. Ik doe mijn uiterste best, maar ik wordt op mijn baan liever 2 of 3de met een leuke score als 1e. Hoe moeilijk is het om alle gedachten op nul te zetten en slag voor slag door de baan te gaan. Niet lopen rekenen van okay 15 een 4tje maken en op 14 of op 16 een birdie en 17 en 18 zijn toch altijd par. NIET DENKEN en zeker ook NIET REKENEN is mijn nieuwe slogan.

Hoe verging het Paul, na 6 holes op min 1 en toen een nare afslag en een 6. Vanaf 14 deden wij niet voor elkaar onder in dappere pogingen om zoveel mogelijk bomen weg te meppen. Uiteindelijk liep Paul 66 en daalde zijn handicap direct naar 12,8. Daarnaast heeft hij een prachtige slag en als hij die 4 holes niet verpest had hadden wij een score onder de 60 kunnen aanschouwen. Die gaat snel volgen. Paul varieert zijn hoogte van de slag bewust per hole. Hij is een goed putter en chipper, ik denk dat we weer een single-handicapper er bij hebben gekregen !

Na afloop lekker het terras buitengezet, scores ingevoerd. Bernhard had de beste score direct gevolgd door Berrie, allebei onder de 60. Peter (onze greenkeeper) pakte weer het vaantje. Ik moet hem binnenkort toch eens gaan controleren. Maait hij 's ochtends gras of loopt hij alleen maar te spelen. Het was weer leuk !